മണ്ണും മനസ്സും താളത്തിലലിഞ്ഞു; പെരുമ്പാവൂരിന്റെ സ്വന്തം 'കണ്ണൻ' വീണ്ടും ചെണ്ടക്കോലേന്തി -

പെരുമ്പാവൂർ: കാറ്റിൽ തുളസിപ്പൂവിന്റെ മണവും ചെണ്ടയുടെ ഗാംഭീര്യവും കലരുന്ന പെരുമ്പാവൂർ ശ്രീധർമ്മശാസ്താ ക്ഷേത്രമുറ്റം. അവിടെ, ആയിരങ്ങളുടെ ആവേശത്തെ സാക്ഷിയാക്കി ആ താളവിസ്മയം ഒരിക്കൽക്കൂടി അരങ്ങേറി. ലോകം ആദരിക്കുന്ന ചലച്ചിത്ര പ്രതിഭ പത്മശ്രീ ജയറാം, തന്റെ ജന്മനാട്ടിലെ ഉത്സവത്തിന് ഇത്തവണയും പതിവുതെറ്റിക്കാതെ എത്തി. തിരക്കുകളുടെ വർണ്ണലോകത്തുനിന്നും സ്വന്തം മണ്ണിലെ മണമുള്ള ഓർമ്മകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന താരം, 111 വാദ്യകലാകാരന്മാർക്ക് നേതൃത്വം നൽകി പഞ്ചാരിമേളത്തിൽ പ്രമാണിയായി കൊട്ടിക്കയറി.

ജയറാം എന്ന കലാകാരന് പെരുമ്പാവൂർ എന്നത് വെറുമൊരു ജന്മനാടല്ല; അത് താളവും ഈണവും അഭ്യസിച്ച കളരിയാണ്. ഷൂട്ടിംഗ് സെറ്റുകളിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും, കിലോമീറ്ററുകൾക്കപ്പുറത്തെ ദൂരത്തിനിടയിലും ജയറാമിന്റെ ഉള്ളിൽ പെരുമ്പാവൂർ ഉത്സവത്തിന്റെ ചെണ്ടമേളം മുഴങ്ങാറുണ്ട്. ഓരോ വർഷവും ഉത്സവക്കാലമാകുമ്പോൾ ഈ ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് എത്തുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ചടങ്ങല്ല, മറിച്ച് തന്റെ വേരുകളിലേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയാണ്. മുൻനിരയിൽനിന്ന് ഇടംതലയിൽ കോലുകൊണ്ട് താളമിടുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു സിനിമാതാരമല്ല, മറിച്ച് ശാസ്താവിന്റെ നടയിലെ ഒരു സാധാരണ ഭക്തനും വാദ്യകലാകാരനുമായി മാറുന്നു.

വെയിലും നിഴലും ഇടകലർന്ന ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത്, മാലയിട്ട ആനകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ 111 വാദ്യകലാകാരന്മാർ അണിനിരന്നപ്പോൾ അന്തരീക്ഷം ഭക്തിസാന്ദ്രമായി. മേളം മുറുകിയതോടെ ജയറാം തന്റെ പതിവു ശൈലിയിൽ ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടി തീർത്തു. പതികാലത്തിൽ തുടങ്ങി പടിപടിയായി മുറുകി കലാശത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയ പഞ്ചാരിമേളം കാണികളെ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പെരുമ്പാവൂർ നിവാസികൾക്ക് ഇത് വെറുമൊരു ഉത്സവക്കാഴ്ചയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ‘കണ്ണൻ’ അവർക്കൊപ്പം താളം പിടിക്കുന്നതിന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു.

വർഷങ്ങളായി ജയറാം ഈ നിയോഗം തുടർന്നുപോരുന്നു. എത്ര തിരക്കുണ്ടെങ്കിലും പെരുമ്പാവൂർ ഉത്സവത്തിലെ പഞ്ചാരിമേളത്തിന് താൻ എത്തുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പുനൽകുന്നു. ഇന്നുവരെ ആ പതിവിന് ഒരു മുടക്കവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. പ്രശസ്തിയുടെ കൊടുമുടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും സ്വന്തം നാട്ടിലെ കലയെയും സംസ്കാരത്തെയും നെഞ്ചേറ്റുന്ന ജയറാമിന്റെ ഈ നിലപാട് പുതിയ തലമുറയ്ക്കും മാതൃകയാണ്.

മേളം അവസാനിച്ചപ്പോൾ വിയർത്തൊലിച്ച മുഖവുമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന ജയറാം, നാടിന്റെ സ്നേഹമേറ്റുവാങ്ങി. ഓരോ അടിക്കും ഓരോ താളത്തിനും പെരുമ്പാവൂരിന്റെ ഗൃഹാതുരത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു. വരും വർഷങ്ങളിലും ഈ താളപ്പെരുക്കം തുടരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് ഭക്തജനങ്ങളും നാട്ടുകാരും ക്ഷേത്രമുറ്റത്തുനിന്നും മടങ്ങിയത്.