പെരുമ്പാവൂർ: കേരള രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ‘മൈക്രോകോസം’ എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന മണ്ഡലമാണ് പെരുമ്പാവൂർ. തടിയുടെ ഗന്ധമുള്ള കാറ്റും പ്ലൈവുഡ് ഫാക്ടറികളിലെ യന്ത്രശബ്ദവും മാത്രമല്ല, അധികാരം എങ്ങോട്ട് ചായണമെന്ന് കൃത്യമായി അറിയാവുന്ന ഒരു വോട്ടർ സമുച്ചയമാണ് ഈ മണ്ഡലത്തിന്റെ കരുത്ത്. കഴിഞ്ഞ 40 വർഷത്തെ പെരുമ്പാവൂരിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ അത് വെറുമൊരു കക്ഷിമാറ്റമല്ല, മറിച്ച് പണവും സമുദായവും വ്യക്തിപ്രഭാവവും ഇഴചേർന്ന ഒരു ഹൈ-വോൾട്ടേജ് ‘പവർ ഷിഫ്റ്റ്’ ആണെന്ന് കാണാം.
എൺപതുകളിലെ പെരുമ്പാവൂർ രാഷ്ട്രീയം പി.പി. തങ്കച്ചൻ എന്ന പേരിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നു. കേവലം ഒരു എം.എൽ.എ എന്നതിലുപരി മണ്ഡലത്തിലെ ഓരോ പള്ളിയും സ്കൂളും സഹകരണ ബാങ്കും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു സമാന്തര ഭരണസംവിധാനം തന്നെ അദ്ദേഹം കെട്ടിപ്പടുത്തു. ക്രിസ്ത്യൻ വോട്ടുകളുടെ ഏകീകരണമായിരുന്നു അന്ന് കോൺഗ്രസിന്റെ വിജയരഹസ്യം. യാക്കോബായ സഭയുടെ ശക്തികേന്ദ്രമായ ഇവിടെ സഭാനേതൃത്വവും കോൺഗ്രസ് രാഷ്ട്രീയവും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധം തങ്കച്ചനെ അജയ്യനാക്കി. ഒപ്പം സഹകരണ മേഖലയിലെ ആധിപത്യം വഴി താഴെത്തട്ടിലുള്ള വോട്ടർമാരെ പാർട്ടിയോട് ചേർത്തുനിർത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് ഏകദേശം രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടോളം പെരുമ്പാവൂരിനെ ഒരു കോൺഗ്രസ് കോട്ടയായി നിലനിർത്തിയത്.
എന്നാൽ 2001-ൽ ഈ രാഷ്ട്രീയ സമവാക്യങ്ങളെ തകർത്തെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു സുനാമി ആഞ്ഞടിച്ചു. തങ്കച്ചൻ എന്ന അതികായനെ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് യുവരക്തമായ സാജു പോൾ അധികാരത്തിലെത്തിയത് ഒരു ഇൻസൈഡർ വിശകലനത്തിൽ വെറുമൊരു അട്ടിമറിയായിരുന്നില്ല. അത് മണ്ഡലത്തിലെ തൊഴിലാളി വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഉയിർപ്പായിരുന്നു. പ്ലൈവുഡ്-തടി വ്യവസായത്തിന്റെ വളർച്ചയോടെ രൂപപ്പെട്ട ലേബർ യൂണിയനുകളും സി.ഐ.ടി.യു ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംഘടനകളും ഫാക്ടറികൾക്കുള്ളിൽ നടത്തിയ നിശബ്ദമായ പ്രവർത്തനമാണ് വോട്ടായി മാറിയത്. കോൺഗ്രസിന്റെ കുത്തകയായിരുന്ന സമുദായ വോട്ടുകളിൽ വിള്ളലുണ്ടാക്കാൻ സാജു പോളിന്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവത്തിന് കഴിഞ്ഞതോടെ ഒരു പതിറ്റാണ്ടിലേറെ പെരുമ്പാവൂർ ഇടത് പക്ഷത്തേക്ക് ചായുന്ന കാഴ്ചയാണ് കേരളം കണ്ടത്.

2016-ൽ എൽദോസ് കുന്നപ്പിള്ളിയിലൂടെ മണ്ഡലം വീണ്ടും യു.ഡി.എഫിലേക്ക് മടങ്ങിയത് പെരുമ്പാവൂർ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മൂന്നാം ഘട്ട മാറ്റമായിരുന്നു. പരമ്പരാഗത രാഷ്ട്രീയ രീതികളിൽ നിന്ന് മാറി സോഷ്യൽ മീഡിയയും വ്യക്തിപരമായ ബന്ധങ്ങളും മുൻനിർത്തിയുള്ള ‘ന്യൂ ഏജ്’ ക്യാമ്പയിൻ യുവ വോട്ടർമാരെ സ്വാധീനിച്ചു. വ്യവസായ നഗരമെന്ന നിലയിൽ നിന്ന് പെരുമ്പാവൂർ ഒരു മൾട്ടി-കൾച്ചറൽ ഹബ്ബായി വളർന്നതും വോട്ടർമാരുടെ മുൻഗണനകൾ പാർട്ടിയേക്കാൾ ഉപരി എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാവുന്ന നേതാവിലേക്ക് മാറുന്നതിനും കാരണമായി.
പെരുമ്പാവൂർ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ‘തടി ലോബി’ എന്ന നിഴൽ രൂപങ്ങളെ പരാമർശിക്കാതെ പൂർണ്ണമാകില്ല. രാജ്യത്തെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ പ്ലൈവുഡ് വിപണിയായ ഇവിടെ, വ്യവസായികളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലത്തെ വലിയ രീതിയിൽ സ്വാധീനിക്കാറുണ്ട്. രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്ക് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫണ്ട് നൽകുന്നതിലും പ്രാദേശിക വോട്ടുകൾ സ്വാധീനിക്കുന്നതിലും ഈ സാമ്പത്തിക ശക്തികൾക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്. തൊഴിലാളികളുടെ ക്ഷേമത്തേക്കാൾ പലപ്പോഴും വ്യവസായികളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവർക്ക് അനുകൂലമായ നിലപാടുകൾ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എന്നത് മണ്ഡലത്തിലെ ഒരു പരസ്യരഹസ്യമാണ്.
അടുത്ത കാലത്തായി കിഴക്കമ്പലം മോഡൽ വികസനം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് ട്വന്റി-20 കൂടി വന്നതോടെ പെരുമ്പാവൂർ ഒരു ‘ത്രീ-വേ’ പോരാട്ടത്തിന്റെ വേദിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. മുമ്പ് ഇടതിനും വലതിനും ഇടയിൽ മാത്രം ഒഴുകിയിരുന്ന വോട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ ‘മൂന്നാം വഴി’യിലേക്ക് പോകുന്നത് വരാനിരിക്കുന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ പ്രവചനാതീതമാക്കുന്നു. വോട്ടർമാരുടെ സാമ്പത്തിക നിലയിലുണ്ടായ മാറ്റവും സമുദായ സംഘടനകളുടെ സ്വാധീനത്തിലുണ്ടായ ഇടിവും പെരുമ്പാവൂരിനെ കൂടുതൽ ചടുലമാക്കുന്നു. പെരുമ്പാവൂർ എന്നത് വെറുമൊരു അസംബ്ലി മണ്ഡലമല്ല, അത് അധികാരത്തിന്റെ പരീക്ഷണശാലയാണ്. ഇവിടെ ഒരു കോട്ടയും ശാശ്വതമല്ല എന്ന പാഠമാണ് കഴിഞ്ഞ നാല് പതിറ്റാണ്ടുകൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്.











